[Epoch Times، 07 دسامبر 2017] همانطور که ساختمانهای بلند مرتبه بالا میروند، ممکن است هر روز بیش از 12 ساختمان بلند مرتبه بالا و پایین برویم، بنابراین آسانسور به بخشی ضروری از زندگی تبدیل شده است.
تقریبا هر روز سوار آسانسور می شویم. وقتی سر کار میرویم، وقتی به خانه میرویم، وقتی میرویم خرید، وقتی وارد آسانسور میشویم اولین اقدام چه میشود؟ احتمالا اول به آرایشم نگاه می کنم بعد زمین را فشار می دهم!
معمولاً آیا افراد قبل از فشار دادن زمین ابتدا به آرایش خود نگاه می کنند؟
آینه در آسانسور نصب می شود که این توهم را ایجاد می کند که فضا بزرگتر می شود. این آینه علاوه بر اینکه به افراد امکان می دهد آرایش خود را مرتب کنند، می تواند برای محافظت در برابر جرم و آزار نیز استفاده شود. در واقع نقش واقعی او این نقص ها نیست.
وقتی شخصی که از ویلچر وارد می شود، باید رو به صفحه نمایش طبقه باشد و نمی تواند ببیند که در چند لایه قرار دارد، بنابراین آینه برای فرد روی ویلچر دو عملکرد دارد، ببینید در چند طبقه است و چه زمانی باید برای آسانسور آماده شود.
از آینه داخل آسانسور برای کمک به معلولان استفاده می شد.
بنابراین این وظیفه ما نیست که آرایش را سازماندهی کنیم، نه برای جلوگیری از احمق ها، بلکه برای کمک به افراد دارای معلولیت.
قابل درک است که تنظیم آینه در آسانسور وظیفه سازمان حمل و نقل عمومی است، به خصوص در برخی از ساختمان های عمومی، اگرچه تعریف دقیقی از نوع آینه وجود ندارد، اما آینه ضروری است.
لنز واید داخل آسانسور.
این استاندارد توسط انجمن آسانسور ژاپن در سال 50 شووا (1975) ایجاد شد. اگرچه اندازه و ارتفاع آینه در آن زمان دقیقاً تعریف نشده بود، اما به وضوح به این نکته اشاره شد که وقتی افرادی که از ویلچر استفاده میکنند وارد آسانسور میشوند، ممکن است من نتوانم بچرخم، بنابراین باید از آینه برای قضاوت در مورد جایی که در حال حرکت هستم و چه زمانی از آسانسور پیاده شوم استفاده کنم.
بسیاری از مردم همیشه فکر می کردند که آینه برای لباس پوشیدن افراد است و افرادی که به طراحی آسانسور فکر می کنند بسیار صمیمی هستند!