آنچه در طراحی سالن آسانسور بیمارستان باید مورد توجه قرار گیرد

منطقی بودن یا نبودن طراحی آسانسور مستقیماً به این بستگی دارد که آیا کل ساختمان پزشکی می تواند سریع و روان کار کند. یک طراحی معقول می تواند زمان انتظار را کاهش دهد و از بروز عفونت متقاطع جلوگیری کند.
اول از همه، مکان آسانسور باید به طور منطقی تنظیم شود تا کاربران بتوانند به سرعت به سالن آسانسور برسند، کارایی استفاده را بهبود بخشند و از نگاه کردن افراد به اطراف خودداری کنند. سالن آسانسور بیمارستان باید کاملاً طراحی انسانی را در نظر بگیرد و فضای انتظار باید شرایط آسایش بیماران در فضا را برآورده کند. محیط ادراکی شامل عناصر بسیاری از جمله جهت گیری، روشنایی، تهویه، حفظ حرارت، مرطوب کننده، عایق حرارتی، ضدعفونی، عایق صدا، هوا، رنگ، دکوراسیون، سبز شدن و بسیاری از جنبه های دیگر است. در طراحی سالن آسانسور یک بیمارستان سه نکته زیر باید از همه مهمتر باشد:
(1) فضا روشن و جادار است: اگر فضای انتظار آفتابی باشد به مردم احساس راحتی می کند. بنابراین طراحی و چیدمان سالن آسانسور بیمارستان باید تا حد امکان در جهت روشنایی و تهویه طبیعی برای ایجاد یک محیط پزشکی سالم تلاش کند. فضای انتظار ساختمان بستری را نیز می توان با مناظر شهر تلفیق کرد تا اضطراب افراد در انتظار آسانسور برطرف شود. اگر نمی توان نور خورشید را تضمین کرد، باید نور مصنوعی را در نظر گرفت. از منابع نوری با رنگ گرم می توان به طور گسترده استفاده کرد تا حس گرم و دلپذیری به افراد بدهد.
(2) رنگ های غنی و هماهنگ: در ساختمان های بیمارستانی، اهمیت رنگ ها به طور فزاینده ای برجسته شده است. طراحان می توانند طراحی رنگ سنتی و یکنواخت سالن های آسانسور را بشکنند. با توجه به روانشناسی متفاوت بیماران در طبقات مختلف و بخش های مختلف، از رنگ های مختلف برای غنی سازی طرح استفاده می شود. فضای نردبان. علاوه بر این، روانشناسی منتظران آسانسور را در نظر بگیرید، رنگ سالن آسانسور نباید خیلی کسل کننده باشد، رنگ یک منطقه بزرگ باید روشن و ظریف باشد و از رنگ روشنایی بالا و اشباع کم استفاده شود تا یک لحن یکپارچه و هماهنگ ایجاد شود. تابلوهای کوچک، آیکون های راهنما و ... در سالن باید از نظر رنگ و کنتراست روشن باشند. انواع تابلوها و پلاک ها باید از نظر رنگ، فونت، مقیاس، نقش و ... به صورت یکنواخت و با توجه به رشته طراحی شوند که باید هماهنگ و یکپارچه باشند، اما به راحتی قابل شناسایی باشند.
(3) طراحی انسانی با در نظر گرفتن دقیق جزئیات: یک محیط معقول می تواند ذهنیت پیشخدمت ها را تنظیم کند. طراحی مدرن سالن آسانسور بیمارستان نیاز به استفاده از تکنیک های طراحی انسانی برای ایجاد فضاهای عمومی جذاب تر دارد. علاوه بر گذاشتن فضای انتظار لازم در طراحی، باید از روانشناسی پیشخدمت ها نیز پیش رفت و به چیدمان هر ریزه کاری توجه کرد.
ثانیاً در ساختمان‌های پزشکی بزرگ، زمانی که تعداد آسانسورها زیاد است، آسانسورهای مسافربری و آسانسورهای پزشکی باید به صورت گروهی چیده شوند و هر گروه از آسانسورها نباید به صورت موازی از چهار آسانسور بیشتر باشد. اگر بیش از دو واحد پرستاری در هر طبقه از بخش وجود داشته باشد، آسانسور پزشکی مورد استفاده بیمار نیز می تواند به طور مناسب برای جلوگیری از شلوغی آسانسورهای ناشی از تمرکز زیاد آسانسورها مجدداً جمع آوری شود.