طبقه بندی آسانسورها

در حال حاضر 7 نوع اصلی آسانسور با توجه به اهداف آنها در ساختمان ها استفاده می شود:
آسانسور مسافربری:
آسانسورهایی که برای جابجایی مسافران طراحی شده اند بیشترین استفاده را دارند و برای ساختمان های مختلف مناسب هستند.
آسانسور برانکارد:
اندازه ماشین 1100 میلی متر × 2100 میلی متر است که عمدتاً برای جابجایی مسافران است و باید بتواند شرایط استفاده از برانکاردها را برآورده کند. برانکاردها که عمدتاً در ساختمان‌های مسکونی استفاده می‌شوند، می‌توانند برای انتقال بیماران در صورت آسیب‌های ناگهانی مانند آسانسورهای بخش استفاده شوند.
آسانسور باربری:
معمولاً با کسی همراه است که عمدتاً برای حمل و نقل کالا استفاده می شود.
آسانسور مسافری و باری:
عمدتاً برای حمل و نقل مسافر استفاده می شود، اما می تواند کالا را نیز حمل کند.
آسانسور تخت:
آسانسور برای حمل تخت های بیمارستانی (از جمله بیماران) و تجهیزات پزشکی.
آسانسور زباله:
تجهیزات بالابر ثابت در خدمت یک طبقه مشخص، با یک کابین، از نظر اندازه و ساختار، کابین اجازه ورود افراد را نمی دهد و کابین بین دو ریل راهنمای سفت و سخت عمودی یا عمودی با زاویه شیب کمتر از 15 درجه حرکت می کند. بین این نوع آسانسور برای جابجایی برخی اقلام سبک مانند کتاب، اسناد، مواد غذایی و ... استفاده می شود اما اجازه ورود افراد به داخل کابین را نمی دهد و بالابر آسانسور با دکمه های بیرون درب کنترل می شود.
آسانسور ماشین:
آسانسورهایی که برای حمل و نقل وسایل نقلیه استفاده می شوند به ندرت در بیمارستان ها استفاده می شوند و عمدتاً در ساختمان هایی با گاراژهای زیرزمینی یا بالای زمین استفاده می شوند. در مقایسه با ورودی های خودرو از نوع سطح شیب دار، فضای کمتری را اشغال می کنند، اما راندمان حمل و نقل نسبتاً پایین است.