من تمایل دارم در فرودگاه با افراد مشهور در منطقه مسافربری ملاقات کنم تا در آسانسور.
حدود 20 سال پیش، زمانی که همسرم را برای پرواز به واشنگتن دی سی پیاده کردم، در محوطه انتظار کنار دروازه فرودگاه بین المللی برلینگتون، وی تی، نماینده وقت کنگره، سناتور کنونی برنی سندرز را ملاقات کردم. بسیار صمیمی و مودب بود. او کاملاً کاملاً ظاهر شد شرکت آسانسور مسافری چین در دسترس بود، اما من خودداری کردم زیرا نمیخواستم بعد از اینکه با هم احوالپرسی کردیم مزاحمش شوم. (از آن زمان به خاطر آن به خودم لگد زدم.)
در بهار (آوریل؟ می؟) سال 1968، سناتور نیویورک رابرت اف. من در آن زمان 13 ساله بودم، اما قبلاً یکی از علاقه مندان به سیاست و همچنین یک طرفدار بزرگ کندی بودم. سلام کردم و باهاش دست دادم. پس از دست دادن با من، پدرم و بقیه جمعیتی که برای دیدن او جمع شده بودند، به سرعت توسط کارکنانش سوار هواپیمایش شد و کمی بعد از آن بلند شد. این دیدار حدود 15 دقیقه به طول انجامید.
هر دو رویارویی بسیار کوتاه بود و هیچکدام به طرز وحشتناکی نتیجهای نداشتند، اما در حافظه من زنده میمانند و من همیشه آنها را ارزشمند خواهم کرد. هر دو قهرمانان بزرگ من هستند.