فناوری آسانسور اساساً همان چیزی است که الیشا اوتیس در دهه 1860 ترمز ایمنی خود را برای آسانسورها ایجاد کرد. و در حالی که ممکن است پیشرفتهای عمدهای در موتورهای مورد استفاده در آسانسور انجام شده باشد، اصول یکسان باقی میمانند.
حوزه های مختلفی وجود دارد که در آنها می توان آسانسورها را با استفاده از فناوری امروزی کارآمدتر کرد:
ترمز
چرخ دنده
کنترل کنید
ترمز
فن آوری ترمز احیا کننده است تامین کنندگان آسانسور بیمارستانی به آرامی در بسیاری از زمینه های مختلف در صنعت پذیرفته شده است. در خودروهای الکتریکی و همچنین هیبریدی ها همه جا وجود دارد. با استفاده از فناوری ترمز معمولی، انرژی جنبشی یک وسیله نقلیه در حال حرکت با استفاده از لنت ترمز روی یک چرخ به گرما تبدیل می شود. تمام انرژی جنبشی از بین می رود.
ترمزهای احیاکننده مقداری از انرژی جنبشی را با استفاده از آن برای چرخاندن یک ژنراتور کوچک که به عنوان دینام نیز شناخته می شود، بازیابی می کنند. برق تولید شده توسط ترمزها در یک باتری ذخیره می شود و برای استفاده خودرو در دسترس است. با گذشت زمان، فناوری ترمز احیاکننده، ترمزهایی ایجاد می کند که انرژی از دست رفته با توقف خودرو را جبران می کند.
آسانسورها نمونههای بارز وسایل نقلیهای هستند که در آنها فناوری ترمز احیاکننده میتواند نتایج عالی ایجاد کند. این به این دلیل است که وزنه های تعادل آسانسور تضمین می کنند که بیش از 55٪ از ظرفیت آسانسور نباید توسط ورودی انرژی جابجا یا متوقف شود. در نتیجه، تکانه می تواند با هزینه انرژی نسبتا کم ایجاد شود. با بازیابی مقداری از این انرژی در باتری ها، راندمان آسانسور تا حد زیادی افزایش می یابد.
مقاومسازی آسانسورها با فناوری ترمز احیاکننده نسبتاً ساده است، زیرا تقریباً همه آسانسورها از موتورهایی استفاده میکنند که با نیروی DC حرکت میکنند و شتاب نرمتری دارند. ورودی برق DC از باتری تقریباً بی اهمیت می شود. فقط مکانیسم ترمز نیاز به تعویض دارد.
چرخ دنده
استفاده از گیربکس متغیر پیوسته (CVT) به گیربکس موتور اجازه می دهد تا از نسبت دنده ای استفاده کند که حداکثر کارایی را فراهم می کند. یک CVT حرکت بین ضرایب دنده را بدون پله امکان پذیر می کند و شتاب نرمی را فراهم می کند.
CVT ها در کاربردهای مختلفی از تراکتورها و ماشین های برفی گرفته تا پرس های مته و ماشین های فرز استفاده می شوند. بسیاری از اتومبیلها، از جمله اتومبیلهای مسابقهای، از CVT و همچنین سیستمهای تولید نیروی الکتریکی در هواپیما استفاده میکنند.
استفاده از CVT در آسانسورها می تواند کارایی را با استفاده از نسبت دنده مناسب برای اختلاف وزن بین وزن فعلی آسانسور و وزن تعادل بهبود بخشد.
کنترل کنید
سیستم های کنترل آسانسور احتمالا تنها بخشی از آسانسور است که در قرن گذشته پیشرفت های عمده ای را به خود دیده است. چندی پیش نبود که هر آسانسوری یک اپراتور داشت که آسانسور را کنترل می کرد، آسانسور را به صورت دستی راه اندازی و متوقف می کرد، بر اساس درخواست کسانی که سوار آسانسور می شوند و سیگنال های کسانی که منتظر آسانسور بودند.
این سیستم با مجموعه ای از دکمه ها در داخل آسانسور، با یک دکمه برای هر طبقه، و دو دکمه برای فراخوانی آسانسور - یک دکمه بالا و یک دکمه پایین - جایگزین شد. این روش آسانسور را قادر می سازد تعیین کند که آیا جهتی که آسانسور در آن حرکت می کند به شخصی که منتظر سوار شدن است مربوط است یا خیر.
با ظهور ساختمان های بسیار بلند، آسانسورها محدوده های خاصی از طبقات را در نظر گرفتند که در آنها کار کنند. این به آسانسور سریع السیر اجازه می دهد تا قبل از توقف های مکرر از 50 طبقه یا بیشتر بپرد. این نیز کارایی را بهبود بخشید.
با این حال، اشکالاتی باقی می ماند. مثلاً اگر شخصی در طبقه 23 ساختمانی منتظر آسانسور باشد تا او را به طبقه 40 برساند، راهی جز فشار دادن دکمه بالا به آسانسور ندارد. آسانسور صعودی بعدی بدون توجه به تعداد توقف هایی که باید بین طبقات 23 و 40 انجام دهد متوقف خواهد شد.
یک سیستم کنترل کارآمد به فردی که منتظر آسانسور است قادر میسازد تا قبل از رسیدن آسانسور به طبقهاش، مقصد خود را اعلام کند. یک سیستم کامپیوتری کارآمدترین ماشین را برای سوار شدن او مشخص می کند. در مثال ما، اولین ماشینی که از طبقه 23 عبور می کند ممکن است 6 بار بین طبقات 23 و 40 توقف کند. با این حال، ماشینی که فقط چند ثانیه بعد می رسد، مسافری دارد که به هر حال می خواهد از آسانسور طبقه 23 پیاده شود و قبل از رسیدن به طبقه 40 فقط 2 توقف می کند. با وادار کردن سوار بالقوه برای چند ثانیه صبر کردن قبل از سوار شدن به آسانسور، نه تنها می توان مقدار قابل توجهی در انرژی صرفه جویی کرد، بلکه در واقع سریعتر از زمانی که سوار اولین آسانسوری که از طبقه 23 بالا می رود، به مقصد می رسد.
تعویض سیستم کنترل نباید یک پروژه ساختمانی بزرگ باشد و ممکن است در واقع منجر به بهترین بهبود راندمان آسانسور شود.
نتیجه گیری
فناوری کنونی میتواند آسانسورها را بسیار کارآمدتر از آنچه در حال حاضر هستند، کند و در نتیجه صرفهجویی قابلتوجهی برای مالکان و اپراتورهای ساختمانهای بلند به همراه داشته باشد.