آسانسورهای دوستدار معلولیت: طراحی جهانی برای ساختمان های در دسترس

دسترسی جهانی

چرا دسترسی عمودی به یک نیاز اصلی طراحی تبدیل شده است؟

صاحبان ساختمان و برنامه ریزان تأسیسات دیگر حمل و نقل عمودی قابل دسترس را به عنوان یک فکر بعدی تلقی نمی کنند. الف آسانسور مسافری همراه با تجهیزات آسانسور معلولان به درستی مشخص شده، اکنون در مرکز نحوه برنامه ریزی ساختمان های عمومی، فضاهای خرده فروشی و اقامتگاه های چند طبقه از اولین مرحله طراحی قرار گرفته است. این تغییر به‌دلیل پیری جمعیت، اجرای قوانین سخت‌گیرانه‌تر، و به رسمیت شناختن فزاینده‌ای است که ویژگی‌های دسترسی بسیار بیشتر از کاربران ویلچر به تنهایی سود می‌برند.

طراحی جهانی در هر مرحله از پروژه یک سوال ساده می پرسد: آیا شخصی که از وسایل کمک حرکتی استفاده می کند می تواند مانند هر شخص دیگری در این فضا حرکت کند؟ گردش عمودی معمولاً سخت ترین بخش این پاسخ است. پله ها یک مانع مطلق ایجاد می کنند، رمپ ها مقدار زیادی از سطح زمین را مصرف می کنند، و مقاوم سازی یک سازه موجود پس از ساخت تقریباً همیشه گران تر از برنامه ریزی برای دسترسی از روز اول است.

Passenger elevator cabin designed for accessible building circulation

کابین آسانسور مسافری برای شعاع چرخش ویلچر و کنترل‌های ارتفاع دوگانه

سه دسته از تجهیزات معمولاً با هم در یک طرح دسترسی ظاهر می‌شوند: آسانسورهای کامل مسافر برای ساختمان‌های چند طبقه، بالابرهای سکوی ویلچر برای برآمدگی‌های عمودی کوتاه‌تر یا موقعیت‌های مقاوم‌سازی، و بالابرهای شیب‌دار برای راه پله‌های موجود که قابل تعریض نیستند. هر کدام یک مشکل ساختاری متفاوت را حل می کنند و انتخاب دسته بندی اشتباه یکی از رایج ترین و پرهزینه ترین اشتباهات در برنامه ریزی دسترسی است.

انواع تجهیزات

تفاوت آسانسورهای دوستدار معلولیت با آسانسورهای مسافری استاندارد

اشتباه گرفتن آسانسور سکوی ویلچر با یک آسانسور کامل مسافری منجر به پروژه های نامشخص می شود. بالابر پلت فرم معمولاً برای بالا آمدن یک طبقه یا کمتر در نظر گرفته شده است، با سرعت حرکت کندتر حرکت می کند و اغلب در جایی نصب می شود که محدودیت های ساختاری یک چاهک کامل آسانسور را غیرعملی می کند. در مقابل، آسانسور مسافربری برای خدمات مداوم چند طبقه، سرعت‌های بالاتر و چرخه‌های ترافیک روزانه سنگین‌تر طراحی شده است.

صفت	بالابر سکوی ویلچر	پله خانه بالابر ویلچر	آسانسور مسافری
افزایش معمولی	تا 14 فوت	تک پله	چند طبقه
سرعت سفر	آهسته، کنترل شده	آهسته، کنترل شده	متوسط تا ناشتا
Complexity را نصب کنید	کم تا متوسط	کم	بالا، شفت مورد نیاز است
بهترین تناسب	مقاوم سازی، خیز کوچک	راه پله های مسکونی	ساخت جدید، ترافیک بالا

انتخاب بین این دسته بندی ها همیشه باید با مطالعه ترافیک و اندازه گیری افزایش به جای ترجیح برای یک نوع محصول آغاز شود. الف اوّل برخاستن ارزیابی از خطای رایج وادار کردن آسانسور مسافری به فضایی که فقط به آسانسور سکوی فشرده نیاز دارد، جلوگیری می کند، که هم بودجه و هم مساحت کف را هدر می دهد.

داده های بازار

آنچه داده های پذیرش درباره پروژه های مقاوم سازی قابل دسترسی نشان می دهد

مدیران تسهیلات به طور پیوسته سرمایه گذاری در حمل و نقل عمودی قابل دسترسی را طی چندین سال گذشته افزایش داده اند که عمدتاً توسط چرخه های اجرای کد و جدول زمانی نوسازی هدایت می شود. نمودار زیر یک روند رو به رشد را در تاسیسات مقاوم سازی در ساختمان های تجاری و چند خانواری نشان می دهد.

این صعود ثابت منعکس کننده دو نیروی متداخل است: ضرب‌الاجل‌های اجباری انطباق برای ساختمان‌های عمومی، و ارتقای داوطلبانه که توسط جمعیت سالخورده صاحب خانه‌ای که به دنبال ماندن در خانه‌های چند طبقه هستند، هدایت می‌شود. هیچ یک از این عوامل موقتی نیستند، که حاکی از ادامه رشد به جای افزایش کوتاه مدت است.

مقایسه‌های ردپایی مانند این به برنامه‌ریزان کمک می‌کند تا قبل از نهایی کردن نقشه‌های معماری، مقدار مناسبی از سطح زمین را رزرو کنند. رزرو فضای بسیار کم تنها علت شایع تغییر سفارشات در طول بازسازی های دسترسی است.

برنامه ریزی بودجه

نحوه مقایسه محدوده هزینه نصب در بین دسته‌های آسانسور

برنامه ریزی هزینه باید به جای قیمت تجهیزات به تنهایی، کار ساختاری، مجوزها و نگهداری طولانی مدت را در نظر بگیرد. شاخص هزینه نسبی زیر دسته بندی پروژه های معمولی را از کمترین تا بالاترین هزینه کل نصب شده گروه بندی می کند.

ساخت و ساز جدید عموماً دارای بالاترین هزینه اولیه است زیرا شامل چارچوب شفت، ارتقاء خدمات الکتریکی و پایان کار است، اما همچنین کمترین هزینه را در هر سال عمر مفید دارد زیرا تجهیزات از ابتدا دقیقاً با ساختمان مطابقت دارند. پروژه های مقاوم سازی در وسط محدوده قرار دارند و به شدت به این بستگی دارند که آیا بازشوهای سازه ای موجود می توانند دوباره استفاده شوند یا خیر.

مقایسه عملکرد

مقایسه ظرفیت، سرعت و انطباق در انواع آسانسور

هیچ دسته آسانسوری در هر متریک برنده نمی شود. مقایسه رادار زیر سه دسته رایج را در پنج عامل برنامه ریزی عملی، هر کدام در مقیاس نسبی از مرکز به لبه، امتیاز می دهد.

آسانسورهای مسافری از نظر ظرفیت و سرعت پیشرو هستند، اما به بیشترین ردپا و بالاترین هزینه نیاز دارند، در حالی که بالابرهای پلت فرم مقداری سرعت و ظرفیت را با ردپای کوچکتر و مسیر انطباق ساده‌تر در سایت‌های مقاوم‌سازی محدود معامله می‌کنند. تطبیق دسته مناسب با اولویت محور مناسب، ارزشمندتر از دنبال کردن بالاترین امتیاز در هر معیار است.

گردش کار پروژه

فرآیند برنامه ریزی از ارزیابی تا صدور گواهی چگونه به نظر می رسد

توالی برنامه ریزی منسجم خطر انتخاب دسته بالابر اشتباه یا از دست دادن یک مرحله بازرسی مورد نیاز را کاهش می دهد.

نادیده گرفتن کد و مرحله بررسی ADA رایج ترین دلیل شکست پروژه ها در بازرسی نهایی است. بررسی الزامات دسترسی محلی قبل از سفارش تجهیزات، به جای بعد از آن، مراحل باقیمانده را طبق برنامه نگه می دارد و از انجام مجدد پرهزینه پس از نصب آسانسور جلوگیری می کند.

جزئیات داخلی

چرا انتخاب داخلی و قطعات کابین بر دسترسی در دنیای واقعی تأثیر می گذارد؟

هنگامی که آسانسور از نظر ساختاری نصب شود، قابلیت دسترسی به پایان نمی رسد. چیدمان داخلی، محل کنترل و مواد تکمیلی تعیین می کند که آیا تجهیزات واقعاً قابل استفاده هستند یا خیر. با تامل مشخص شده است قطعات آسانسور و فضای داخلی کابین جزئیاتی را که مشخصات ساختاری به تنهایی قادر به آن نیست، از جمله ارتفاع نرده، محدوده کنترل پانل، علائم لمسی، و کفپوش های بدون تابش را نشان می دهد.

Elevator cabin interior fittings and accessible control panel components

یراق آلات داخلی، نرده ها و اجزای کنترلی که برای استفاده روزانه در دسترس هستند

پانل های کنترلی با ارتفاع دوگانه که در محدوده دسترسی برای کاربران ایستاده و نشسته قرار می گیرند
نشانگرهای کف با کنتراست بالا و لمسی برای کاربران با دید کم
کفپوش بدون لغزش و کم شمع که مانعی برای چرخاندن ویلچر نمی کند
پروفیل های نرده گرد در ارتفاعی ثابت و مطابق با کد قرار گرفته اند
سیگنال‌های ورود شنیداری و بصری با هم جفت می‌شوند و نه به تنهایی

تامین منابع تیم تاسیسات تکمیل شد سیستم های آسانسور مسافری در دسترس باید اجزای داخلی را به عنوان بخشی از فرآیند مشخصات مشابه شفت و سیستم محرک در نظر گرفت، نه به عنوان یک کار تکمیلی جداگانه که در پایان جدول زمانی پروژه اضافه شده است.

سوالات متداول

سوالات متداول در مورد طراحی آسانسور مناسب برای معلولان

Q1: تفاوت بین آسانسور ویلچر و آسانسور مسافر چیست؟

آسانسور ویلچر عموماً برای یک حرکت عمودی یکباره یا کوتاه طراحی شده است و با سرعت آهسته تر و کنترل شده حرکت می کند، در حالی که آسانسور مسافربری چندین طبقه را با سرعت بالاتر انجام می دهد و برای تردد مداوم روزانه ساخته شده است.

Q2: چه مقدار فضای کف باید برای بالابر پلت فرم رزرو شود؟

فضای رزرو شده بسته به مدل متفاوت است، اما برنامه‌ریزان معمولاً فضایی در محدوده 12 تا 20 فوت مربع به‌علاوه فاصله برای چرخش در و شعاع چرخش ویلچر اجازه می‌دهند.

Q3: آیا آسانسورهای شیبدار جایگزین مناسبی برای آسانسور کامل هستند؟

در برخی موقعیت‌های مقاوم‌سازی که نمی‌توان یک شفت کامل اضافه کرد، یک پلت‌فرم شیب‌دار پلکانی می‌تواند نیازهای دسترسی را برآورده کند، اما انطباق به بررسی کد محلی و چیدمان خاص ساختمان بستگی دارد.

Q4: چه ویژگی های داخلی کابین برای دسترسی بیشتر اهمیت دارد؟

محدوده دسترسی در پانل های کنترل، کفپوش های غیر لغزنده، علائم لمسی، و سیگنال های صوتی و تصویری جفت شده از جمله تاثیرگذارترین جزئیات داخلی برای استفاده روزانه هستند.

Q5: چه زمانی باید برنامه ریزی دسترسی در یک پروژه ساخت و ساز آغاز شود؟

برنامه ریزی دسترسی باید در اولین مرحله طراحی شروع شود، زیرا مقاوم سازی گردش عمودی پس از ساخت معمولاً در مقایسه با برنامه ریزی برای آن از ابتدا گران تر و از نظر ساختاری محدودتر است.

Q6: آیا آسانسورهای قابل دسترسی به تعمیر و نگهداری مداوم فراتر از آسانسورهای استاندارد نیاز دارند؟

آسانسورهای مناسب برای معلولان معمولاً از چرخه‌های بازرسی و نگهداری مشابه آسانسورهای استاندارد پیروی می‌کنند، اگرچه آسانسورهای سکوی اغلب دارای سیستم‌های مکانیکی ساده‌تری هستند که می‌توانند پیچیدگی تعمیر و نگهداری معمول را کاهش دهند.