نحوه انتخاب قطعات آسانسور، فضای داخلی کابین و سیستم آسانسور

چرا انتخاب سیستم آسانسور با داده های فنی شروع می شود نه با حدس و گمان

انتخاب یک سیستم حمل و نقل عمودی به ندرت یک تصمیم واحد است. این زنجیره ای از انتخاب های فنی کوچکتر است که با هم راحتی سواری، عمر سرویس و هزینه عملیاتی طولانی مدت را تعیین می کند. صاحبان ساختمان ها و مدیران تأسیسات اغلب با بررسی تکمیل کابین یا سبک درها شروع می کنند، اما مکانیسم پشت کابین، نوع درایو، عمق گودال و برنامه تعمیر و نگهداری آن چیزی است که در واقع تصمیم می گیرد که آیا آسانسور برای بیست سال آینده عملکرد خوبی داشته باشد یا خیر.

این راهنما جنبه عملی این تصمیم را شرح می دهد: چگونه قطعات آسانسور و فضای داخلی کابین مشخص شده اند، چگونه یک آسانسور مسافری اتاق ماشین با طرح‌های بدون ماشین‌آلات، اینکه برگه اطلاعات فنی باید حاوی چه چیزی باشد و چگونه قرارداد تعمیر و نگهداری از سرمایه‌گذاری پس از اتمام نصب محافظت می‌کند، متفاوت است.

انواع مکانیزم اجزای کابین برنامه ریزی تعمیر و نگهداری داده های فنی

آشنایی با انواع مکانیزم بالابر قبل از اینکه هر چیز دیگری را مشخص کنید

هر پروژه آسانسور با یک تصمیم مکانیزم شروع می شود، زیرا عمق محور، نیاز اتاق ماشین، مصرف انرژی و کیفیت سواری را تعیین می کند. سه پیکربندی بر ساختمان‌های کم ارتفاع و متوسط غالب است: سیستم‌های کشش هیدرولیک طناب‌دار، هیدرولیک بدون سوراخ و سیستم‌های کشش بدون اتاق ماشین (MRL).

آسانسور هیدرولیک طناب دار

یک آسانسور هیدرولیک طناب دار از یک پیستون هیدرولیک متصل شده از طریق سیستمی از طناب ها و شیارها استفاده می کند که طول پیستون مورد نیاز را در مقایسه با طراحی هیدرولیک با پلانگر مستقیم کاهش می دهد. این باعث می شود آن را برای ساختمان هایی با عمق گودال محدود، که معمولاً پنج تا هفت طبقه با سرعت متوسط نیاز دارند، مناسب باشد.

آسانسور هیدرولیک بدون سوراخ

یک آسانسور هیدرولیکی بدون سوراخ، سیلندرهای تلسکوپی دوقلو را در کنار کابین قرار می دهد، نه اینکه یک سوراخ عمیق در زمین برای یک پیستون ایجاد کند. این امر از حفاری زمین و آزمایش خاک جلوگیری می کند، که زمان نصب را در پروژه های مقاوم سازی که در آن چاه زیر درجه غیرعملی است، کوتاه می کند.

فناوری کمتر اتاق ماشین (MRL).

سیستم های MRL یک ماشین بدون دنده جمع و جور را در خود بالابر ادغام می کنند و اتاق ماشین اختصاصی را به طور کامل حذف می کنند. این امر فضای پشت بام یا زیرزمین را آزاد می کند و ردپای ساختمان اختصاص داده شده به حمل و نقل عمودی را کاهش می دهد، در حالی که معمولاً منحنی های شتاب نرم تری نسبت به جایگزین های هیدرولیکی ارائه می دهد.

جریان انتخاب مکانیزم

برگه اطلاعات فنی آسانسور در واقع باید شامل چه چیزی باشد

برگه اطلاعات فنی سند مرجعی است که نصابان، بازرسان و تکنسین های تعمیر و نگهداری در طول عمر تجهیزات از آن استفاده می کنند. فیلدهای از دست رفته باعث تاخیر در راه اندازی و عوارض در هنگام ادعای گارانتی می شود، بنابراین یک برگه کامل باید بار نامی، سرعت نامی، ارتفاع سفر، نوع در، سیستم کنترل و مکان ماشین را مشخص کند.

پارامتر	هیدرولیک طناب دار	هیدرولیک بدون سوراخ	کشش MRL
بار نامی معمولی	630 تا 1150 کیلوگرم	450 تا 1000 کیلوگرم	630 تا 1600 کیلوگرم
سرعت معمولی	0.4 تا 1.0 متر بر ثانیه	0.3 تا 0.6 متر بر ثانیه	1.0 تا 2.5 متر بر ثانیه
حداکثر طبقات عملی	7	6	20 به علاوه
اتاق ماشین مورد نیاز است	بله جمع و جور	بله جمع و جور	خیر

حداکثر ارتفاع معمولی سفر با مکانیسم

قطعات آسانسور و فضای داخلی کابین: کیفیت سواری در واقع از کجا می آید

مسافران یک آسانسور را تقریباً به طور کامل از روی کابین قضاوت می کنند، اما کیفیت کابین به اجزایی بستگی دارد که اکثر سوارکاران هرگز نمی بینند. ریل‌های راهنما، بافرها، اپراتورهای در و اجزای تعلیق تعیین می‌کنند که آیا سواری یکنواخت است یا لرزش و صدا ایجاد می‌کند. سپس فضای داخلی کابین بر روی آن پایه مکانیکی با پانل های دیواری، کفپوش، نورپردازی سقف، و سیستم های نرده ای ساخته می شود که نیاز به تحمل سال ها تماس روزانه دارند.

Elevator parts and cabin interior components

هنگام مشخص کردن اجزای داخلی کابین سه عامل برای عملکرد طولانی مدت بیشترین اهمیت را دارند: مقاومت مواد پانل در برابر خراش، رتبه بندی چرخه وظیفه اپراتور در و قابلیت سرویس مجموعه های کفش راهنما. کابینی که در روز نصب ممتاز به نظر می‌رسد اما از اجزای درب با چرخه پایین استفاده می‌کند، در هجده ماه اول استفاده سنگین، فرسودگی را نشان می‌دهد.

150000 رتبه بندی چرخه درب معمولی

8 تا 10 سال میانگین فاصله تجدید داخلی

3 میلی متر ضخامت پانل معمولی

فضای داخلی کابین معمولاً دو یا سه بار در طول عمر مکانیکی آسانسور تعویض می‌شود، به این معنی که سیستم‌های پانل باید برای سهولت در تعویض انتخاب شوند، نه تنها ظاهر اولیه.

آسانسور مسافری اتاق ماشین: زمانی که یک اتاق ماشین اختصاصی هنوز معنا دارد

علیرغم رشد سیستم های MRL، الف آسانسور مسافری اتاق ماشین برای ساختمان‌های تجاری پرترافیک و سازه‌های بلندتر که در آن ماشین‌های دنده‌ای یا بدون چرخ دنده از تهویه اختصاصی، دسترسی آسان‌تر برای تعمیرات اساسی و روش‌های ساده‌شده جایگزینی طناب بهره می‌برند، گزینه ارجح باقی می‌ماند.

Machine room passenger elevator installation

یک اتاق ماشین جداگانه همچنین سر و صدای کار و گرما را از طبقات اشغال شده جدا می کند، که در ساختمان هایی با واحدهای پنت هاوس یا فضاهای رفاهی روی پشت بام مستقیماً بالای بالابر مهم است. تکنسین‌های تعمیر و نگهداری معمولاً زمان‌های عیب‌یابی سریع‌تر را در پیکربندی‌های اتاق ماشین گزارش می‌دهند، زیرا دسترسی کنترل‌کننده، بازرسی ترمز، و بررسی کشش طناب نیازی به کار در فضای محدود بالابر ندارد.

نوع ساختمان	پیکربندی توصیه شده	سرعت معمولی Range
برج اداری	اتاق ماشین، گیرلس	2.0 تا 6.0 متر بر ثانیه
مسکونی متوسط	MRL یا اتاق ماشین	1.0 تا 2.0 متر بر ثانیه
مقاوم سازی کم ارتفاع	هیدرولیک بدون سوراخ	0.3 تا 0.6 متر بر ثانیه

مشخصات آسانسور مسکونی: تطبیق مکانیسم با خانه

پروژه‌های مسکونی به ندرت به سرعت یا ظرفیت سیستم‌های تجاری نیاز دارند، اما محدودیت‌های خاص خود را دارند: ردپای محدود شفت، تحمل شدید نویز برای اتاق‌خواب‌های مجاور، و چرخه‌های کاری کمتر که مکانیسم را تغییر می‌دهد که بهترین ارزش را ارائه می‌دهد. یک واحد هیدرولیک بدون سوراخ اغلب مناسب یک مقاوم سازی بدون گودال موجود است، در حالی که یک واحد MRL مناسب ساخت و ساز جدید است که در آن یک بالابر فشرده از ابتدا برنامه ریزی شده است.

مقایسه انواع مکانیسم در معیارهای کلیدی

ساخت یک قرارداد تعمیر و نگهداری که در واقع از خرابی جلوگیری می کند

قرارداد تعمیر و نگهداری آسانسور باید فرکانس بازدید، زمان پاسخگویی به تماس ها، پوشش قطعات و فرمت گزارش را مشخص کند. قراردادهایی که فقط بازدید ماهانه را بدون تعیین زمان پاسخگویی برای خرابی ها تضمین می کنند، ساختمان ها را در ساعاتی که بیشترین اهمیت را دارند، مانند تعطیلات آخر هفته یا دوره های اوج رفت و آمد، در معرض دید قرار می دهند.

قراردادهای تعمیر و نگهداری کامل، که شامل پوشش قطعات و نیروی کار می‌شود، عموماً زمان خرابی برنامه‌ریزی نشده را در مقایسه با ترتیبات زمان و مواد کاهش می‌دهد، زیرا ارائه‌دهنده تعمیر و نگهداری انگیزه مالی مستقیمی دارد تا قبل از خرابی به جای بعد از آن، فرسوده شود.

توقف برنامه ریزی نشده تحت انواع مختلف قرارداد

ارزیابی یک قرارداد تعمیر و نگهداری با ساختار مناسب با مقایسه زمان پاسخ تضمینی آسان‌تر است، نه فقط دفعات بازدید، زیرا زمان پاسخ چیزی است که تعیین می‌کند سرنشینان چه مدت در طول یک خرابی واقعی منتظر بمانند.

تعمیر و نگهداری معمول آسانسور: چه مواردی و هر چند وقت یکبار بررسی می شود

وظایف تعمیر و نگهداری معمول شامل بررسی‌های عملیاتی روزانه، بازرسی‌های مکانیکی ماهانه و بررسی‌های سالانه کامل سیستم می‌شود. تکنسین‌ها معمولاً بیشترین سهم از بازدید برنامه‌ریزی شده را صرف آزمایش سیستم درب و تأیید دستگاه ایمنی می‌کنند، زیرا این قطعات بیشترین تعداد چرخه را در بین هر بخش در آسانسور مشاهده می‌کنند.

تخصیص زمان معمول در طول یک بازدید برنامه ریزی شده

سنسورهای معکوس درب و نیروی بسته شدن را در هر بازدید برنامه ریزی شده تست کنید
گاورنر و ترمز ایمنی را به صورت سه ماهه بازرسی کنید
برای جلوگیری از سایش ناهموار، کشش و روغن کاری طناب را هر ماه بررسی کنید
سیستم های ارتباطی اضطراری و روشنایی را در هر بازدید بررسی کنید
گزارش های خطای کنترلر را بررسی کنید تا زودتر عیب های در حال توسعه را پیدا کنید

کنار هم: انتخاب بین سه مکانیسم مشترک

عامل	هیدرولیک طناب دار	هیدرولیک بدون سوراخ	کشش MRL
بهترین برای	گودال کم ارتفاع و متوسط	مقاوم سازی بدون گودال	ساخت‌های جدید، سایت‌های بلندتر
مصرف انرژی	متوسط	متوسط	پایین تر
صافی سواری	خوب	خوب	عالی
بهره وری فضا	متوسط	بالاتر	بالاترین

هیچ برنده جهانی در بین این سه پیکربندی وجود ندارد. انتخاب صحیح به تعداد کف، گودال و فضای سر موجود، حجم ترافیک مورد انتظار و اینکه پروژه ساخت و ساز جدید است یا مقاوم سازی در یک شفت موجود بستگی دارد.

سوالات متداول

Q1: تفاوت اصلی بین آسانسور هیدرولیک طناب دار و بدون سوراخ چیست؟

یک آسانسور هیدرولیک طناب دار از یک سیستم طناب و نوار برای چند برابر کردن حرکت پیستون از یک سیلندر زیرزمینی استفاده می کند، در حالی که یک آسانسور هیدرولیک بدون سوراخ از سیلندرهای دوقلو استفاده می کند که در کنار کابین نصب شده اند بنابراین نیازی به حفاری زیرزمینی نیست.

Q2: یک آسانسور مسکونی هر چند وقت یکبار باید تعمیر و نگهداری شود؟

اکثر سیستم‌های مسکونی بر اساس برنامه زمانی سه‌ماهه تا نیمه‌سالانه سرویس‌دهی می‌شوند، اگرچه خانه‌های پر مصرف یا ساختمان‌های چندخانواره اغلب به بازدیدهای ماهانه می‌روند تا با تعداد چرخه‌های بالاتر درب مطابقت داشته باشند.

Q3: آیا نصب آسانسور مسافری اتاق ماشین بیشتر از سیستم MRL هزینه دارد؟

هزینه‌های نصب اولیه اغلب قابل مقایسه است، اما پیکربندی اتاق ماشین هزینه‌های تخصیص فضا را برای خود اتاق اضافه می‌کند، در حالی که یک سیستم MRL باعث صرفه‌جویی در این ردپا به قیمت دسترسی محدودتر در طول کار ماشین‌آلات می‌شود.

Q4: در هر قرارداد تعمیر و نگهداری آسانسور چه چیزی باید گنجانده شود؟

حداقل، یک قرارداد باید تعداد دفعات بازدید، زمان پاسخگویی خرابی تضمین شده، محدوده پوشش قطعات و نیروی کار، و یک قالب گزارشی که هر بازرسی را برای سوابق انطباق مستند کند، تعریف کند.

Q5: آیا می توان فضای داخلی کابین را بدون تعویض مکانیسم آسانسور ارتقا داد؟

بله، پانل‌های کابین، کف‌پوش، روشنایی و وسایل معمولاً می‌توانند مستقل از سیستم درایو تعویض شوند، به همین دلیل است که بسیاری از ساختمان‌ها فضای داخلی را در چرخه کوتاه‌تری نسبت به اجزای مکانیکی تازه‌سازی می‌کنند.