یک آسانسور فضایی برای استخراج سیارک عالی است. باید در استوا نصب شود و در بالا به یک ماهواره ژئوسنکرون متصل شود.
بزرگترین مشکل پیدا کردن کابل به اندازه کافی قوی است. عمیق ترین محور معدن فردی روی زمین کمی کمتر از 3 کیلومتر پایین می رود. عامل محدود کننده استحکام کابل است که ماشین را می کشد یا سنگ معدن را به سطح می کشد. باید برای حمل وزن خود به اضافه وزن محموله کافی باشد. در شفت های عمیق وزن کابل بسیار بیشتر از وزن بار است. چند معدن وجود دارد که عمق آنها بیشتر از 3 کیلومتر است، اما باید از شفت های فرعی استفاده کنند. فضا تامین کنندگان آسانسور اتاق ماشین آسانسور در یک لیگ کاملا متفاوت است. به کابلی به طول 36000 کیلومتر نیاز دارد. اگر از طرح وزنه تعادل استفاده شود - حتی طولانی تر خواهد بود. حتی برای شفت 3 کیلومتری کابل باید مخروطی شود، به طوری که قسمت بالایی که بیشترین بار را حمل می کند ضخیم تر و محکم تر از قسمت های پایین تر باشد. کابل آسانسور فضایی باید از مواد بسیار عجیب و غریب مانند نانولوله های نیترید بور ساخته شود و دارای ریزش شدید باشد. بیشترین تنش در مدار ژئوسنکرون است که کابل باید ضخیم ترین باشد. این مسائل در آسانسور فضایی Audacious مورد بحث قرار می گیرد. عواقب یک تصادف شدید خواهد بود.
آزمایش ژاپنی که در کامنت با این سوال به آن اشاره شده است شامل یک کابل فولادی به طول تنها 10 متر است! یک آسانسور فضایی واقعی به یک کابل 3.6 میلیون بار بیشتر نیاز دارد.