آسانسورهای باربری برای جابجایی بارهای بزرگ مانند بار و وسایل نقلیه بزرگ طراحی شده اند. آنها اغلب با دیوارهای فولادی سنگین، یک بالابر موتور و یک در تقویت شده ساخته می شوند تا از ایمنی افرادی که از آنها استفاده می کنند اطمینان حاصل شود. فضای داخلی آسانسورهای باربری نیز برای کاربرد و دوام طراحی شده است. کف به طور معمول از فولاد ضد لغزش با سطحی ضد لغزش ساخته شده است.
درب آسانسور حمل و نقل ممکن است به صورت دستی یا الکترونیکی کار کند. نسخه های دستی ممکن است نیاز به جابجایی دکمه در یا بند داشته باشند. دربهای دستی اغلب ناتمام هستند، بنابراین درها میتوانند در حین کار روزانه ضربه بخورند. به همین دلیل، اطمینان از قفل درب آسانسور قبل از ورود یا خروج از ساختمان ضروری است.
آسانسورهای باربری را می توان به دو دسته کلاس C1 و کلاس C2 تقسیم کرد. آسانسورهای باری کلاس C1 برای کامیون های صنعتی و وسایل نقلیه چهار چرخ در نظر گرفته شده است. وزن ترکیبی وسیله نقلیه و بار نمی تواند از ظرفیت نامی آسانسورهای کلاس C1 تجاوز کند. یک بالابر یا لیفتراک می تواند یک کامیون صنعتی را در آسانسور باری کلاس C1 بارگیری و تخلیه کند.
آسانسورهای باری اغلب با آسانسورهای خدماتی اشتباه گرفته می شوند که به سادگی آسانسورهای مسافربری اصلاح شده برای حمل بارهای سبک هستند. در مقابل، آسانسورهای خدماتی معمولاً در مناطق کارمند ساختمان ها قرار دارند. یک آسانسور باری همچنین می تواند درهای عمودی داشته باشد، در حالی که یک آسانسور خدماتی معمولاً دارای یک درب افقی معمولی است.
به طور کلی، آسانسورهای باربری در ساختمانهای تجاری برای دسترسی آسان به طبقات مختلف استفاده میشوند. در مقابل، آسانسورهای مسافربری نیازهای متفاوتی دارند. به عنوان مثال، آسانسورهای مسافری باید دارای کدهای ASME A17.1 باشند. آسانسورهای خدماتی همچنین باید الزامات دسترسی را برآورده کنند، زیرا هم به مسافران و هم به حمل و نقل خدمات ارائه می دهند.
حمل و نقل بار عمودی آسانسورهای باری بدون اتاق TENAU در ساختار جمع و جور هستند که از غلاف بدون چرخ دنده و یک کابین کنترل باریک استفاده می کنند، بنابراین فضای بدون اتاق ماشین مورد نیاز است که هزینه های ساخت و ساز را به شدت کاهش می دهد و کیفیت آسانسورها را بالا می برد و آن را به مدلی برای حمل و نقل عمودی مدرن تبدیل می کند.